Malon, 7 mei 2012
Ghana , Kumasi 31°

It's nice to be nice

Twee weekenden verder alweer, m'n blog zegt dat ik over 66 dagen terug ben, bijna op de helft dus.

Ik ben een weekend in Kumasi gebleven, daar hebben we geprobeerd uit te gaan, al word je wel echt moe hier! We zijn naar bar Amsterdam gegaan, in een poging koninginnenacht te vieren. Het was echter totaaaal niet druk en het had ook niks met Nederland te maken. De eigenaar kwam uit India en vertelde ons dat hem ooit verteld was, als hij z'n bar Amsterdam wilde noemen, het niks met Nederland te maken hoefde te hebben. Het was namelijk een moderne naam. Daarna nog even naar sweet pub gegaan, maar daar was het wel erg Ghanees! Al snelden wilden meisjes bij ons zitten terwijl de jongens stonden te dansen op manier dat ik niet veel meiden ooit heb zien doen, laat staan jongens. Ze waren erg flexibel haha.

De zondag van dat weekend zijn Carolien en ik meegegaan naar de kerk. We gingen mee met twee meiden die wel bij het huis wonen, maar geen familie zijn van onze hostfamily. We dachten dat de rest van de familie niet kon, ze hadden ons namelijk zeer de indruk gegeven altijd te gaan maar nu niet te kunnen. Wat bleek: ze gaan nooit!
We konden wel met die meiden mee. Netjes hadden we ons aangekleed, schouders bedekt, knieen bedekt en toen kwam zij de kamer uit... Strapless jurkjes, boven de knie, hoge hakken, het zag eruit alsof ze naar de disco gingen! Natuurlijk had dit optutten wat tijd in beslag genomen dus moesten we snelsnelsnel richting kerk. We sprongen in een taxi en twee minuten later stapten we uit, de kerk bleek op loopafstand, haha! Dat ging echter niet met hun hakken.
Daar werden we bij een kring gezet, dat was de Engelse groep. Snel liepen zij naar de groep waar Twi werd gesproken. We waren ineens in een bijbelstudie beland! De kring was te groot, de mensen praatten te zacht en te onduidelijk, dus ondanks het Engels verstonden we echt niks.

Op het moment dat de dienst begon, kwamen ze wel bij ons zitten gelukkig. Er waren erg veel stoelen vrij, maar op de bezette stoelen zaten mensen erg chique aangekleed (tot grote zonnebrillen aan toe..) Het koor kwam binnen, een klein koor, en begon te zingen. De band mengde zich ineens in het gezang en begon compleet er doorheen te spelen. Vervolgens vonden de rest van de mensen het ook tijd om te zingen dus begon iedereen hard mee te schreeuwen!
Het moment van worship & praying brak aan. Iemand had de microfoon en begon te bidden wat spontaan over ging in zingen. De band begon weer en mensen zongen (luid!!!) mee. Voor me ging een vrouw ineens zitten, helemaal voor over gebogen. Ik dacht dat ze onwel was, maar blijkbaar ging ze tussendoor bidden en dat kon hoe je wilde. Zittend, staand, op je knieen, wat dan ook. Het gebeurde op meer plekken, armen gingen in de lucht. Hallelujah en amen tussen de preek door waren ook niet gek. Hard klappen. Het was dus erg veel lawaai. Verstaan deden we het ook niet, het was in Twi.

Tegen het eind van de dienst moesten nieuwelingen naar voren komen. Daar stonden we dan, samen met twee Ghanezen. Ik kreeg de microfoon onder m'n neus gedrukt en moest me voorstellen ten overstaande van de hele kerk. We waren welkom en na afloop van de dienst wilde de dominee nog met ons praten. We moesten invullen waar we normaal bidden of we christelijk waren, of we een dominee wilden zien, ons wilden aansluiten bij de kerk. Ook wilde hij ons telefoonnummer, hij kwam graag langs bij ons thuis. We hebben maar gezegd dat we die niet wisten.... Voelt wel een beetje slecht om te moeten liegen tegen een dominee. We hadden niet zo'n zin in onverwachte bezoekjes, haha!


In het ziekenhuis gewisseld naar psychiatrie, interessant om te horen hoe ze de patienten diagnosticeren. Helaas gebeurd het praten met de patient weer in Twi, dat is de taal die ze echt goed beheersen en zich dan ook het beste in kunnen uitdrukken. Dat begrijp ik natuurlijk, maar het is wel jammer. Gelukkig wordt informatie wel in Engels genoteerd.

Afgelopen weekend naar Mole National Park geweest!
Met zes meiden waren we, we sliepen met elkaar in een grote kamer met stapelbedden. Helaas heb ik niet veel geslapen, want we moesten elke ochtend vroeg op voor safari's/busreizen en ik was niet zo lekker. Ook sliepen we 1 nacht net en toen begon het zo ongelofelijk te stormen buiten, dat ik m'n stapbedje weer ben uitgeklommen en voor het raam ben gaan staan kijken. Het bliksemde erg vaak en het regende enorm.

We zijn vrijdags op walking safari gegaan. We kregen een gids mee met geweer en nog een andere groep mensen, want we waren met teveel. We zagen wilde zwijnen/wrattenzwijnen, weet nog steeds niet hoe ik ze benoemen moet, aapjes, antilopen en OLIFANTEN! Dat was dus wel heel leuk! We konden dichtbij en hebben foto's kunnen maken.
Ze waren een soort van verjaagd naar hun drinkplek, zodat het voor ons veiliger was. Dat vond ik weer wat minder leuk.. Kreeg het idee dat de olifanten liever nog even bleven eten.

's Middags gingen we op jeep safari, we kregen dezelfde gids mee (plus geweer) en een chauffeur. We zagen veel antilopen, ook baboons (grotere apen met van die rare billen), maar helaas geen olifanten deze keer. Wel leuk: we mochten op het dak zitten. Al leek de chauffeur op de terugweg haast te hebben, dus toen was het denk ik weer niet zo veilig als zou moeten. Al zijn we dat wel gewend nu met het verkeer hier!

De volgende dag zijn we een dorpje Mognori gaan bezoeken. Ik had begrepen dat we daar per jeep en dan kano moesten komen. Je kwam er echter per jeep maar we zouden een kano-safari gaan doen, waar we dan vogels en dergelijke konden zien. De gids (zonder geweer hoor deze keer, kokrodillen lijken ze hier niet zo eng te vinden) pastte echter niet meer in de kano dus we gingen enkel met de 'peddelaars'. We gingen op weg en keerden halverwege om, want dat was het omkeerpunt. Dat was echter al na 10 minuten in de kano! We hebben zo'n drie vogels gezien en niet omdat we die aangewezen kregen.. De peddelaars die ons juist wat over de vogels zouden vertellen vertelden ons een verhaal over iemand die aangevallen was door een leeuw en vrijgekomen is door de hulp van God. Het was dus een kanotocht waarin we nog minder zagen dan vanuit de jeep, haha.

Het dorpje gingen we ook snel doorheen, we zouden iemand sheabutter zien maken, maar dat vertelde onze gids ook wel eventjes hoe dat in z'n werk ging.
We gingen wel nog naar Larabanga, daar de moskee, het dorpje en de school bekeken. Ook 20 cedi gegeven voor de community en het uitbreiden van de school. Het is niet veel, maar wel iets wat ik nu kon besteden van het geld dat ik hier mee naar toe heb genomen. Ik hoop dat ze het ook echt daarvoor gebruiken.. Het is ontzettend moeilijk hoe ik geld hier goed moet besteden. Het liefst koop ik er wat voor, maar ik weet nog echt niet wat, ben nog niet iets tegen gekomen waarvan ik dacht daar help ik ook mee als ik dat koop.. Dus dat ga ik nog bekijken..

We zijn zondag al naar Tamale gegaan, de bus van Mole naar Tamale sloot niet aan op die van Tamale naar Kumasi, dus het moest in twee dagen. In Tamale hebben we gewinkeld bij culture centre winkeltjes, dat was wel even leuk. Ik heb eindelijk een tas gevonden die ik leuk vind en veel fijner is om mee rond te slepen dan een rugzak!
Ook vonden we t-shirts die we graag wilden hebben, de mannen zouden ze voor ons gaan maken, maar helaas was dat niet gelukt omdat het zondag was. Op de voorkant stond een print met ' Make fufu, not war '
Fufu is een lokaal gerecht hier.
Op de achterkant stond ' its nice to be nice '. Dat hoor je hier mensen wel vaker zeggen en elke keer als ik het hoor, moet ik lachen. Het klinkt zo stom maar is ook wel weer waar!


Rond lunch tijd vandaag zijn we terug gekomen. Heb in Adum (zo heet een deel van het centrum hier) zes seizoenen desperate houswives gekocht, voor in totaal 6 euro! Hopelijk vind ik het leuk en is het geen probleem om mee te nemen in het vliegtuig, maar dat gaat vast goed. Lekker goedkoop dus, zoals meer series hier! In Nederland ga ik braaf mee met vriendinnetjes om de serie-boxen te kopen en kijk ik er enkel naar, maar hier voor 6 euro durf ik me er toch wel aan te wagen!

Aankomend weekend is het laatste weekend van Raeshel en Eefje, daar trok ik nu veel mee op, dus dat is jammer. Zij gaan terug naar Canada en Nederland. Het weekend erop is al Caroliens laatste weekend. Ze gaan dit weekend naar Cape Coast en omdat ze weggaan ga ik mee. Doe liever geen bestemmingen dubbel, maar de 'bekende' dingen waar mensen graag heen willen, heb ik nu al grotendeels gezien en als ik nu niet met hen mee ga, zit ik alleen in Kumasi. Ik ga dus kijken of ik het weekend daar anders in kan delen dan de vorige keer dat ik daar was.

Ook heb ik inmiddels m'n paspoort bij immigratie liggen voor het verlengen van m'n visum. Morgen ga ik em ophalen, ben benieuwd hoe dat gaat! Daarna waarschijnlijk weer hier heen, dan wil ik proberen foto's online te zetten. Het kost elke keer zo ontzettend veel tijd, dus moet er even voor gaan zitten en ik heb nu m'n kabeltje ook niet mee.

Dat was het weer! Ik ben waarschijnlijk vanalles vergeten, zoals elke keer, maar het is ook, zoals elke keer, alweer een lang verhaal!

Liefs!

Met HalloBuitenland.nl kun je Malon in Ghana echt goedkoop bellen!